Leen's Weblog

..Wat een feest was dat. Kitty vierde haar 90^ste verjaardag en had Meer dan 60 mensen uitgenodigd om dat samen met haar te vieren. Fred en Annalies hadden hun huis beschikbaar gesteld als locatie en in de tuin van het mooie huis stonden de tafels en stoelen prachtig versierd opgesteld. Kitty had iedereen gevraagd om er een Spaans tintje aan te geven en heel veel gasten hadden dan ook zich gekleed in min of meer Spaanse kleding. En er was heel veel Spaanse muziek en dans. Het eten was zo voortreffelijk en de meest heerlijke Spaanse tapas en kleine gerechtjes werden geserveerd.

Ik kan nog heel veel fantastische momenten benoemen, maar de kern van dit verhaal is toch wel de tekst van Kitty die ons heel doodgewoon vroeg  …. Vier het leven…  Wawh en als er één iemand het leven uitstraalt is dat wel Kitty.. een bonk energie een permanente glimlach en levenslust. Een voorbeeld voor heel wat van haar vrienden en geliefden om haar heen. Het lijkt wel of ze voor iedereen iets heeft dat de kleine pijntjes die we allemaal wel hebben even worden vergeten als je samen met Kitty samen bent.

Nu weer met beide benen op de grond en het heerlijke leventje leven hier in Ban Amphur. De afgelopen dagen is de temperatuur hier flink omhoog gegaan en in de nachten zakt de temperatuur niet meer onder de 28 graden. Nu toch maar wel de airco aan en de slaapkamer proberen te koelen tot zo rond de 26 graden. Overdag als de zon strak aan de hemel staat en er helemaal geen briesje te voelen is dan loopt de temperatuur echt naar flinke hoogte op en voelt het niet meer fijn. Heel veel water drinken en constant de schaduw opzoeken. In de avond als de zon onder is dan voelt het weer als vanouds, de heerlijke zwoele avonden met dat zeebriesje maakt het verrukkelijk om samen met de vrienden aan het strand te gaan eten en een lekker biertje te drinken.

Morgen met bovenstaande “bende” vreselijk lieve vrienden een echt golftoernooi spelen en dan maar weer proberen om vrolijk en gezond de volgende morgen te bereiken !!

Ja , bijna in alle opzichten… Lekker weer , heel lieve vrienden en allemaal spannende dingen iedere dag weer.

Jan is vertrokken en zit nu ergens op een eilandje in de Thaise Zee en we zijn afgelopen zondag nog even samen naar de Nong Nooch Tropical Botanical Garden  geweest en hebben samen daar in de prachtige planten en bomen tuin kunnen rondwandelen.

Afgelopen maandag en dinsdag weer heerlijk naar de golfbaan en weer heel veel lol en gezelligheid. Alleen even serieus…afgelopen dinsdag toch even na de 15de hole lekker rustig in de buggy blijven zitten. Mijn conditie blijkt toch niet voldoende te zijn om in die hitte en windstilte met hoge vochtigheidsgraad alle 18 holes te kunnen lopen zonder dat mijn hartslag boven een afgesproken nivo komt.

Woensdag weer even de koelkast en de vrieser aangevuld , en als de dames bezig zijn om het appartement weer schoon te maken nog even naar de massage om alle spiertjes weer soepel te maken… Tja het is behelpen hier. !!

De komende dagen staat in het teken van feestjes, verjaardagen en voorbereidingen op een echt groot golftoernooi waar ik me voor heb ingeschreven.

Bovenstaande foto zag ik van de week langs komen….brrrr . Ik blijf nog even in Thailand…. Lieve groetjes Leen

Nu Jan hier op bezoek is merk ik dat het nu nog duidelijker wordt dat ik hier leef / woon. En dat er een groot verschil is als je hier voor een paar dagen bent of dat je hier bijna een half jaar rond loopt. Bij mij is er totaal geen behoefte om naar de ….zo genaamde.. Hylights in en rond Pattaya te gaan. Maar de afgelopen dagen nu samen met Jan toch weer op pad en ons begeven in de drukte en uitgaans leven van Pattaya. The Sanctuary of Truth in Noord Pattaya mag daar niet in ontbreken. Een eeuwen oude volkomen houten tempel met de prachtigste beeldhouw werken en versieringen.

En daarna natuurlijk de grote Mall’s(winkelcentrum’s) een bezoekje gebracht en uiteindelijk nog een lekker biertje in een van de vele bars die hier aan beach-road van Pattaya liggen.

Zaterdag was weer de auto-railly van de Nederlandse Vereniging en hebben we weer een fantastische rit door de binnen landen achter Pattaya kunnen maken. Na een heledag puzzelen en vragen beantwoorden uiteindelijk samen naar de prijs uitreiking en een geweldig buffet in het Tulip House.

Met een vierde plek van de totaal 18 auto’s waren we zeker niet ontevreden.

Alweer ruim negentig dagen geen regen gezien, ieder dag de heerlijke zon op je lijf en in een constante mode van “als mag en niets moet.” En iedere dag weer een feest om naar uit te kijken.

Van de week heerlijk op de golfbaan, de verjaardag van Annalies gevierd met een fantastische BBQ. En vandaag is er een gast komen binnen wandelen uit Vlissingen. Even een paar dagen samen gezellig hier in huis en daarna gaat Jan weer verder zijn eigen reis door Thailand vervolgen.

En als je dan toch in de “binnelanden” rijdt dan nog even een stukje vergane glorie….Althans op deze plek !!

Druk..Ja het moet niet gekker worden om dat te kunnen zeggen. Maar de werkelijkheid is wel dat ik erg weinig achter de computer zit en me ook soms helemaal geen tijd gun om even rustig een verhaaltje te schrijven. Gewoon te veel met andere “leuke” dingen bezig. De afgelopen week was ook weer een week vol hoogtepunten , gezelligheid en natuurlijk weer vreselijk lekker eten.

Afgelopen dinsdag op de Plutalung golf course een heel feestelijke dag voor Fred. Die wist ons allemaal te verbazen en vol bewondering zijn score van 5 boven par te tonen. Wawh !! Geweldig. Terwijl wij als amateurtjes iedere keer al heel tevreden zijn als onze score onder de 100 is.

Woensdag zijn Jaap en ik even boodschappen gaan halen en konden we de verleiding niet weerstaan om even samen te genieten van een klein ijsje… We zeiden tegen elkaar : “Moet kunnen ….toch !!”  En ja het kon !!

Donderdag voor het eerst naar Crystal Bay Golf Club geweest en daar de extra calorietjes weer volledig opgebruikt. Crystal Bay is een golfbaan met 3 keer een 9 holes parcours en je kan daar kiezen welke holes je wilt spelen van de 27 holes die er zijn.
Een fantastische baan en een genot om daar te kunnen spelen. En dan ook nog een score van onder de 100  ( 98 om precies te zijn) gaf weer een heel voldaan gevoel. Het meest opvallende was wel dat ik eindigde met de zelfde bal als waar ik mee begon. En dat was de eerste keer in al die weken dat ik dat kon zeggen.

En dan iedere avond weer kunnen genieten van ….De zon in de zee zien zakken !!….

Tja…. ut is behelpe

Deze week heerlijk rustig door gekomen en weinig spectaculairs mee gemaakt.

Lekker een paar rondjes op de golfbaan en daar wel even moeten wachten tot de buffels voorbij waren gelopen…

Afgelopen donderdag was de jaarvergadering van de Nederlandse vereniging en was het een gezellige avond met heel veel hapjes en drank.
En natuurlijk toch even melden dat er ook weer een feestelijk etentje was met de nu wel bekende rock lobsters op tafel.

En de laatste twee foto’s geven echt aan dat het echt heel verse vis is wat hier wordt geserveerd.

Volgende week weer naar het Kinder opvang centrum en ga ik kijken of daar de internet verbinding op het terrein kan worden verbeterd.

Wat hier nu wel speelt is de aanhoudende koele nachttemperatuur. Voor het eerst in al de jaren dat ik hier nu kom ervaar ik nu ook dat er wel degelijk iets is veranderd. Overdag is het de standaard temperatuur van rond de 30 graden, maar in de avond uren en s ’nachts dan zakt de temperatuur tot onder de 24 á 23 graden. Het blijft dan ook een gek gezicht om s ’morgens de Thaise mensen met dikke truien en mutsen op te zien lopen. Pas als de zon weer een paar uur boven de horizon staat dan gaan alle dikke truien weer uit en voelt de Thai zich weer prima in de temperatuur van zo’n 30 graden. Het grote voordeel voor ons als “farang” ( dat betekent buitenlander ) is dat we geen airco aan hoeven te zetten. En dat ik zelfs in de nacht wel eens wakker wordt omdat het koud aanvoelt en ik een laken over me heen trek.   Zo zie je maar er is overal wat te klagen. !!

Na een enerverend weekje weer terug op mijn balkon en weer genieten van de warmte en de zonnestralen. Ik ben heel erg blij dat ik deze stap heb genomen en ook “dichtbij” afscheid heb kunnen nemen van Piet. En je weet dat op zulke dagen je ook altijd weer de rest van de familie treft….. Dus aan gesprekstof geen gebrek.
En ook natuurlijk nog in gedachte de heerlijke week in Oegstgeest bij Michiel , Annabelle en de kids. Nu alles even zijn plek geven en verder gaan met “leven”.

Zondagmiddag toen ik thuis kwam waren de monniken net vertrokken en zat de hele staff nog aan de lunch. Ieder jaar wordt het gehele complex door een groep monniken “gereinigd” van alle demonen en slechte zaken. En dan na deze plechtigheid is er voor de staff een feestavond en heerlijk eten.
Toen ik gisteravond terug kwam van een hapje eten op het strand werd ik door de meiden erbij geroepen en werd ik ook getrakteerd op een stuk van het speenvarken wat nog aan het spit draaide. Heerlijk … En natuurlijk was de drank niet van tafel te slaan.

In ieder geval heeft het mij een heerlijke nachtrust opgeleverd en moest ik vanmorgen door de wekker wakker worden gemaakt.

Ik had afgesproken om samen met Jaap even een rondje op de kleine Navy golfbaan te gaan lopen en nu merk ik wel dat die 9 holes voor nu meer dan genoeg was.

We werden nog even “gestoord” door een groep buffels…en de caddy wist ons wel heel snel duidelijk te maken dat je daar maar een heel eind vandaan moet blijven. Gelukkig trokken ze zich van ons niets aan en konden we gewoon verder spelen.

Uit de vorige post zal wel duidelijk zijn dat ik nu even in Nederland ben…. En het erg koud heb. Maar alles went ….hoor ik iedereen al wel roepen… Het zal wel, maar ik vind het gewoon koud. En hoe druk je dat dan uit met de moderne technologiën en manupulatie technieken die er vandaag de dag blijkbaar heel gewoon wordt gevonden ??

En zo,n foto is simpel te maken door de vraag stellen aan Chatgpt …. Laat Leen op een schaap lijken … en let eens op de rechter foto waar zelfs de handen veranderd zijn in schapenpoten !!

Dan zie ik me zelf toch veel liever afgebeeld als Schaap op de golfbaan…….

Maar even alle gekheid op een stokje….Het is werkelijk bijna niet meer voor te stellen welke manupulaties er mogelijk zijn en daarbij komt natuurlijk de vraag…. Wat is er nog echt ??

Nou voor mij heel duidelijk…. Dat het op mijn balkonnetje in Ban Amphur nu 30 graden is en dat ik hier loop te klappertanden bij een temperatuur net boven het vriespunt. ( zielig hé )

Deze tekst is al heel wat jaartjes te zien op mijn blog en heeft altijd een betekenis gehad die tijdens onze reizen aan gaf …: Er is altijd wel een telefoon of een internet verbinding aanwezig die kan zorgen voor “contact”.

Maar wanneer de telefoon in het holst van de nacht rinkelt, lijkt de afstand tussen hier in Thailand en de familie ineens oneindig groot. Aan de andere kant van de wereld, omringd door soms vreemde geluiden en geuren, hoor je het verdrietige nieuws: iemand die je dierbaar is, is overleden. Alles valt even stil. De kilometers, de zeeën en bergen die je scheiden van thuis, worden voelbaar.

Als je ’s ochtends de zon ziet opkomen in het verre landschap, voel je je paradoxaal dichtbij. Want rouw reist met je mee, over de Thailse zee waar ik vanaf mijn balkon over staar en tijdzones heen, en in de herinneringen die je deelt. Ver weg zijn is soms niet meer dan een plek op de kaart; dichtbij zit in je hart, in elke verbinding die blijft bestaan ondanks de afstand.

 Het voelt alsof de afstand ineens tastbaarder is geworden, ondanks alle technologie die ons normaal gesproken verbindt. Het besef dat fysieke aanwezigheid niet te vervangen is, dringt nu pas echt goed door. Een berichtje of videogesprek brengt je toch niet dichterbij dat warme gevoel van samen zijn.

Nu weer met beide benen op de grond alle praktische zaken op een rij en zorgen dat er geregeld gaat worden om de knuffel fysiek te kunnen geven.

Ja…jij komt morgen weer op. !