Leen's Weblog

Ver weg maar toch dichtbij.

Een golfdagje

Eigenlijk moet ik zeggen…een speciaal golfdagje… Gisteren zijn we weer eens naar Wangjuntr Golf Park in Rayong gereden. Het Park ligt hier zo’n uurtje rijden vandaan. Een echt natuur park en met bij iedere hole wel een bordje….”beware of wild animals and snakes”. In het Wangjuntr golf park liggen twee grote 18 holes banen. Over de eerste heb ik al wel een keer een verhaaltje gemaakt en daar lopen ruim 600 herten die de fareway keurig kort houden. De andere baan ligt boven op een berg en wordt daar de Highland Course genoemd. Je wordt met een vrachtwagen naar boven gereden en daar aangekomen wacht je op de caddy,s die dan met je golfclub en buggy je naar de eerste hole van de baan brengen.

Click here to display content from YouTube.
Learn more in YouTube’s privacy policy.

Deze golfbaan ligt op een gigantisch terrein, van het clubhouse naar de eerste hole is al bijna 10 minuten rijden met de buggy en soms ligt er tussen de verschillende holes wel een paar honderd meter. Ik schat dat we met de buggy meer dan 10 kilometer hebben gereden om langs alle 18 holes te gaan. En dan te bedenken dat er hier geen paar meter vlak is. Er is zelfs een hole die de bijnaam heeft gekregen “Fairway to heaven”. Probeer je voor te stellen dat de afslag van deze par5 op niveau nul ligt dan is de green en de hole een dikke 60 a 70 meter hoger. De fairway hebben ze dan via 5 plateau’s hoger aangelegd. Je begrijpt dat wanneer je er niet voor zorgt dat de bal op een hoger plateau blijft liggen deze bal net zo hard weer terug komt rollen en je bijna van de zelfde plek nog een keer kunt proberen om verder te komen. Oh oh oh wat is golf toch een leuk spelletje !!!

En dan ben je eindelijk boven en zie je in de verte dat de volgende afslag hoog boven op de berg is en de hole op een eiland ligt wat bijna 50 meter lager ligt. Een zeer uitdagende baan en ik hoop met deze twee voorbeelden maar aan te geven dat het niet zo verwonderlijk was dat ik deze dag 7 ballen ben kwijt geraakt.

Voor de insiders in golf….Deze baan heeft een slope rating vanaf de dames tee (rood) van 146 !!

In het nieuwe Jaar

Al weer een paar dagen gebruik gemaakt van het nieuwe jaar en eigenlijk voelt het niet anders dan de afgelopen maanden. Toch …gek… iedereen roept “gelukkig nieuwjaar” en alle beste wensen. Maar op de keper beschoudt zijn deze nieuwe dagen toch echt niet anders dan de vorige. Oke …Die halve zool in Amerika blijft mij verbazen en natuurlijk alle gesloten golfbanen in Nederland. Terwijl wij hier iedere dag heerlijk kunnen golfen en genieten van de natuur en prachtig aangelegde golfbanen.

Vrienden zijn weer terug van een heerlijke cruise en de eerste gesprekken zijn alweer gevoerd om te gaan carten. Vandaag ook nog even een goede daad verricht door een geblokkeerd email adres weer aan de praat te krijgen en alle spam en virussen van het account verwijderd. Yip… iedereen weer blij.

De afgelopen dagen wel heel veel naar de radio geluistert en genoten van alle herinneringen en verhalen . Met het Oog op morgen bestaat 50 jaar en het was ook voor mij een regelmatige klus om als technicus achter de knoppen te zitten en de avondshow te mogen uitzenden. Fijne herinneringen!

Wakker

Ja ja weer gezond wakker geworden en voor iedereen een zeer gelukkig , gezond en voorspoedig jaar 2026 gewenst.

Zo’n oudejaarsdag in Thailand gaat je echt niet in de koude kleren zitten….nou ja een klein beetje dit jaar toch wel. Zo rond de jaarwisseling was het boven op het dak van het hotel waar we zaten nog maar 23 graden en met het briesje uit zee voelde dat vrij fris aan. Maar dat ben je snel vergeten als je de enorme hoeveelheid vuurwerk dan ziet verschijnen en de prachtigste kleuren de hemel verlichten.

Ik moet dan altijd wel denken …aan die enorme hoeveelheid geld die hier mee gepaard gaat en bedenk me dan wat daar allemaal mee had kunnen worden opgelost !!

Click here to display content from YouTube.
Learn more in YouTube’s privacy policy.


Hier in Thailand zal het in tegenstelling van Nederland zeker niet het laatste jaar zijn waarop zo’n hoeveelheid vuurwerk de lucht in gaat. De Thai die zijn er echt gek op en knallen alle boze geesten en demonen weer het nieuwe jaar uit. Vuurwerk is hier echt een geloof en hoort er gewoon bij.

Vandaag maar even een rustig dagje en morgen weer naar de golfbaan met de club en het “normale” leventje weer oppakken.

Gelukt !!

Zoals ieder jaar probeer ik de traditie die Jeannette in het leven heeft geroepen weer voort te zetten. Iedere keer weer spannend of het lukt en… natuurlijk : Zijn ze te eten ???

Het ging weer op rolletjes en ik hoor Ron de nu helaas overleden Amerikaanse vriend nog steeds roepen: The best oliebollie from Jeannette.

Click here to display content from YouTube.
Learn more in YouTube’s privacy policy.

Vanmiddag komen de vrienden proeven en met een heerlijk glas wijn erbij zal dat wel weer heel gezellig worden. Daarna gaan we met z’n alleen naar een dakterras van een hotel hier dichtbij en kunnen vandaar het grote vuurwerk van Pattaya weer prachtig zien.

Voor iedereen een heel fijn oude jaar en een goed begin van 2026.

Nog even een herinnering van nu alweer 13 jaar geleden…..

Tijdreiziger

De laatste dagen van december tikken weg, al klinkt dat hier meer als het onregelmatige geknal van rotjes die de boze geesten moeten verjagen. Terwijl in Nederland binnenkort de oliebollen in het vet drijven en alle  goede voornemens worden afgestoft en bijgesteld, zit ik hier onder de zoemende ventilator te piekeren over een getal. We gaan naar 2026, zeggen we. Maar als ik op een kalender aan de muur kijk, lacht een gouden Boeddha me toe vanuit het jaar 2569.

Ben ik een tijdreiziger ??? Ik loop 543 jaar voor op mijn familie in Nederland. Je zou denken dat ik met die enorme voorsprong wel zou weten wat de winnende loterijnummers worden, of wanneer de glasvezel kabels in de straat en voor mijn deur eindelijk werken. Helaas, de toekomst in Thailand is net zo onvoorspelbaar als het verleden. Ik leef nu in twee tijdzones tegelijk en dat vergt nogal wat rekenwerk voor een man die al moeite heeft met het onthouden van zijn pincode.

Het begint meestal in de supermarkt. Je pakt een pak melk en kijkt naar de houdbaarheidsdatum. Er staat ’15-01-69′. In mijn westerse hoofd ontstaat er onmiddellijk kortsluiting. Heb ik hier te maken met een pak zuivel dat al sinds de Summer of Love in 1969 in het schap staat? Of is dit melk uit een verre sciencefiction-toekomst? Na even rekenen, de boeddhistische jaartelling loopt 543 jaar voor op de onze, besef ik dat het januari 2569 is.

De verschillen tussen het jaartal en de werkelijkheid houdt je nederig. Je kunt wel in 2569 leven, maar als de stroom uitvalt, zit je ook hier gewoon in het donker.

Wat de verwarring compleet maakt, is dat de Thai, pragmatisch en feestvierend als ze zijn, gewoon alles vieren. We hebben nu dus ‘Westers Nieuwjaar’ op 1 januari, waarbij we beleefd doen alsof 2026 begint. Iedereen wenst elkaar “Sawasdee Pi Mai” en er wordt whisky en heel veel bier  gedronken. Maar diep in hun hart weten de Thai : dit is slechts een opwarmertje.

Het echte feest is pas in april, tijdens Songkran, wanneer het boeddhistische jaar daadwerkelijk begint. En voor de zekerheid pakken we in februari ook nog even Chinees Nieuwjaar mee, want je wilt de goden van de handel niet beledigen. Het resultaat is dat je hier drie keer per jaar goede voornemens moet maken en drie keer per jaar met een kater wakker kunt worden. Het leven in de tropen is een uitputtingsslag voor de lever, maar een balsem voor de ziel die van feestjes houdt.

Wat brengt 2569 ons (behalve meer rimpels)?

Wat zal het nieuwe jaar brengen? Voor de wereld is 2026 een jaar vol technologische beloftes van AI  en een hoop geopolitieke spanning. Weinig goeds denk ik.

Persoonlijk hoop ik dat ik in 2569 iets meer van de Thaise kalmte in mijn systeem krijg. De zon komt morgen gewoon weer op boven de palmbomen. En dat is, in welk jaartal dan ook, een geruststellende gedachte.

Een warme groet vanuit Ban Amphur en heel veel liefde en kalmte vanuit het jaar 2569 gewenst.

Met dank aan Kee Nok voor zijn inspirerende woorden en gedachten.

Tussen dagen !!

Nou ja…tussen dagen …. zo noem ik het maar !! Eerst heb je kerstavond, en daarna kerstdag. Oke voor iedereen die een beetje weet wat er in de bijbel staat is dat allemaal duidelijk. Ook hier in Thailand, maar waarom wij ook nog tweede kerstdag hebben…Is hier volkomen een raadsel. In Thailand is tweede kerstdag een gewone werkdag. Dat in Europa die tweede kerstdag ooit is uitgevonden is alleen maar een leuk extraatje. Officieel komt het omdat we na eerste kerstdag nog een dagje extra nodig hadden/hebben.. om naar de rest van de familie te kunnen gaan !! En nu natuurlijk naar de woning boulevard !!

Wij zijn lekker op tweede kerstdag naar Coca-Cola gegaan. Voor de meeste mensen hier in en rond Ban Amphur een begrip. En de naam Coca-cola komt voort uit een heel groot reclamebord wat er jaren voor de deur stond. En wij de naam van het restaurant veel te moeilijk vonden. Tegenwoordig is er nog een heel klein bordje wat ons de weg naar Restaurant Coca-cola de weg wijst.

Maar de echte reden dat we daar regelmatig vertoeven is natuurlijk wat daar op de menu kaart staat.

Vandaag dus zeer noodzakelijk een golf-dag en geprobeerd om al die te veel naar binnen gewerkte calorieen weer uit het lichaam te slaan.

En morgen nog maar even proberen om heel rustig te dag door te komen. En dan de voorbereidingen op oude jaar. Voor mij de heerlijke traditie voortzetten om een aantal oliebollen te bakken. En dan gezellig met een groot aantal vrienden weer het oude jaar uit te zwaaien.

Vanavond was het weer gezellig druk op het strand en konden we weer genieten van een mooie zons ondergang.

Rock-Lobster

Al een paar dagen waren we bezig met….. Wat zullen we gaan eten op eerste kerstdag ?? Het was al snel duidelijk dat iedereen graag rock-lobster wilde eten…
Maar dan wel bij Marion en Peter thuis, en Marieke zou dan voor het voorgerecht zorgen. Marieke woont , als ze niet in Thailand is in Frankrijk….dus het voorgerecht was al snel duidelijk… foie gras !!!

Nu eten we in het dorp regelmatig bij Lin. En Lin is de eigenaresse van een klein restaurant hier in het dorp. Lin is gespecialiseerd in taarten en toetjes en maakt de heerlijkste thaise gerechten…Alleen rock-lobster staat niet op haar menu-kaart. Toch ben ik naar haar toe gegaan en besproken of het mogelijk is om voor ons een paar kilo rock-lobster klaar te maken…

Het was werkelijk geweldig…We hebben zitten smullen en hebben met z’n vieren ruim 3 kilo lobster buit gemaakt. En dan als toetje nog haar specialiteit en creatieve manier van dessert bereiden !!! Geweldig. En niet te vergeten de heerlijkste wijnen die Peter op tafel had gezet… Een avond om niet snel te vergeten.

Merry christmas

Op het strand

Vanmorgen op 24 december gewoon even lekker lopen , de dames waren bezig het appartement weer helemaal overhoop aan het halen en te kuizen. En ik neem dan de tijd om heerlijk naar de massage te gaan en alle spieren weer soepel te laten maken. Begin van de middag samen met Peter naar de golfbaan en daar zonder buggy….9 holes helemaal gelopen. Je begint nu wel te merken dat de temperatuur zo rond de middag dik boven de 32 graden is en dat de hoeveelheid water die je drinkt wel steeds meer gaat worden. We moesten ook nog even plaats maken voor een buffel…die zo nodig nog even met zijn lunch bezig was.

Want ….in de wetenschap dat er vanavond weer heerlijk wordt gegeten…. Ditmaal bij Bacco , een italiaans restaurant aan het strand van Jomtien.

Heerlijk gegeten en ook nog even kunnen bellen met de kids in Nederland en laten zien hoe er hier weer van die grote wensballonnen worden opgelaten.

Vroeg wakker !

Gisteravond tot laat in de avond kunnen “genieten” van de zware Boem-Bas uit de luidsprekers van het strand.

Maar vanmorgen om 6 uur waren de eerste klanken al weer aanwezig en om half zeven gingen de eerste zwemmers en zwemsters het water in.

Ik heb deze ochtend nog nooit zoveel mensen met een enkelband gezien !!! Mooi idee dat de enkelband ook geschikt is om de sportieve mens in de gaten te houden.

Voor Piet en mij was het gewoon onze dagelijkse wandeling en daarna even de zee in op gepaste afstand van al dat sportief geweld.

Nu nog de hele dag de herrie en dan vanavond de ceremonie en prijsuitreiking. Morgen weer rustig op het strand en kan het gewone leventje weer verder.

Mijn wens …..

Warme groet, Leen

« Oudere berichten

© 2026 Leen's Weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑