Ver weg en toch dichtbij.

Maand: september 2026

nooit meer vliegen

Lieve Enno hoeveel uren hebben we samen naast elkaar gezeten en de meest fantastische opdrachten samen voltooid. Zoveel uren naast elkaar en onder ons de sporters, de mensen, de teinen, de campers, de motoren en auto’s. Wij zorgde samen voor al die mooie uitzendingen en zorgde dat alle verbindingen op hoge kwaliteit binnen kwamen in de Hilversumse studio en later ook de uitzendingen van de Zeeuwse koersen en strandmarathon voor Omroep Zeeland was voor ons weer een mooi succes.

Er komt geen eind aan al die vluchten die we samen hebben mogen maken, van Elfstedentocht, Parijs-Roubaix, het volgen van een trein door Nederland, de camper die live de top 2000 uitzond, de marathons van Amsterdam en die van Rotterdam, Luik-Bastenaken-Luik, de tour de France  en nog heel veel meer.

Nu te moeten denken dat we nooit meer samen vliegen is nog steeds onwerkelijk. Dat kan toch niet!!

Maar vandaag bij jou afscheid drong de werkelijkheid tot mij door. Enno is er niet meer.
Veel te jong met 61 jaar zo plotseling afscheid te moeten nemen van dit leven, je had nog zoveel mooie plannen en ideeën. Maar helaas vandaag hebben we afscheid genomen en konden we nog één keer jouw vliegtuigen over zien komen als laatste groet en een definitief vaarwel.

Jetty

Je weet dat het gaat gebeuren, en toch is de definitieve mededeling toch weer een schok. Een realiteit en voldongen feit.
Heel veel sterkte gewenst aan Dries en de kinderen. Ik ben heel erg blij dat ik jou heb mogen kennen en al die jaren een fijne vriendschap heb gehad.

Leven

Ja Leven.. en daar hoort dan automatisch dood gaan bij. Voor de één zo gewoon en natuurlijk en voor de ander iets om bang voor te zijn. De afgelopen weken van heel dichtbij mogen meemaken dat dood gaan inderdaad iets heel natuurlijks is en ook een feest kan opleveren, een samen zijn met je familie en vrienden en te toosten op het leven wat je hebt gehad. En na dat “feest” gewoon in stilte je ogen sluiten en weten dat je ceremonie een feest van herinneringen en gelukzalige gedachten is geweest.

Jetty had mij gevraagd om de PowerPoint presentatie te maken en de muziek die ze wilde draaien op haar levensceremonie. Het was een geweldig “feest” en Jetty was daar dan ook echt het middelpunt en vol aandacht in de mooie woorden en belevenissen die deze middag langs kwamen.

En dan te bedenken dat ik zelf het geluk heb dat ik grote kans maak om gewoon weer “schoon” te worden verklaard. De komende maanden nog een aantal gemo spoelingen en dan een “laatste” controle. Spannend en natuurlijk maak ik me ook zorgen of alles weer goed komt, maar de afgelopen controle (kijkoperatie) was redelijk positief. Nu nog even afwachten of de kijkoperatie in November ook weer een positief verhaal oplevert en dan…. weer heerlijk naar de warmte van Thailand.

Ik kan en mag me nog verheugen …voor Jetty is het leven voorbij.

© 2026 Leen's Weblog

Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑