Ver weg en toch dichtbij.

Categorie: Thailand2024-2025 (Pagina 2 van 8)

Beestachtig goed!!

Gisteren weer met een groepje naar Wangjuntr golf course gereden en daar de beneden lus gelopen . Je loopt daar dan de hele dag tussen de herten en de reeën.
Vandaar mijn titel “beestachtig”. En “goed” is eigenlijk een heel verkleinde opmerking van zo’n dag. Eigenlijk moet daar fantastisch staan. Je waant je in een dierentuin zonder hekken en de grap is wel…. Je ziet ook de hele dag geen grasmaaiers rondrijden… Ha Ha.. Nee die grasmaaiers zijn de herten en de reeën . Je loopt dus de hele dag over de keutels van deze dieren en blijkbaar om die reden ligt de baan er ook mooi groen bij en is de fairway mooi glad zonder dorre plekken erin. Nou ja ik had het over lopen… Maar deze baan is zo groot dat lopen bijna niet te doen is. Ik heb gisteren op gemeten hoeveel kilometer mijn buggy heeft gereden en dat was bijna 12 kilometer. Je bent bent in dit geval heel erg blij dat je een caddy met een buggy bij je hebt om de 18 holes te “lopen”.

Gisteren was de temperatuur op de golfbaan zo rond de 33 graden, maar zonder een stevig zeebriesje , hier op de golfbaan dus eigenlijk bladstil liep de gevoelstemperatuur toch al snel op naar zo’n 38 graden. En als je dan op de green met elkaar staat te wachten dan begrijp je dat er iedere keer weer zo snel mogelijk de schaduw werd opgezocht. Mijn opgedronken drie liter water resulteerde in ieder geval niet een gang naar de wc.

Het was weer een geweldig dagje en vandaag maar even een rustdag op het balkon. Je merkt nu wel dat het iedere dag een beetje warmer wordt. De zomer is hier nu echt begonnen en overdag stijgt de temperatuur tot boven de 34 a 35 graden. In de avond is het dan lekker “koel”. de temperatuur zakt dan naar ongeveer 26 a 27 graden . Alles wat je doet gaat hier rustig aan en een par keer per dag lekker onder de douche om weer even op ons normale temperatuur te komen.

Food Festival

Het afgelopen weekend stond helemaal in het teken van een groot food festival hier op het strand van Ban Amphur. Een grote rij food-trucks en een honderdtal kraampjes stonden de afgelopen dagen hier opgesteld om de vele bezoekers de heerlijkste hapjes voor te schotelen. Bij zo’n evenement hoort hier ook altijd een podium met muziek bij. Gelukkig sliep ik de afgelopen dagen in Bangkok , dus alleen gisteravond nog even een paar uur de boembas moeten trotseren . Het is echt ongelofelijk hoe hard er hier mag worden versterkt. Op mijn telefoon heb ik een luidheidsmeter en die sloeg nog meer dan 100dBm uit op ruim 20 meter van de luidspreker zuil. Je krijgt er bijna pijn van in je buik , zo voel je de lage tonen tot je komen. Blijkbaar was ik de enige die er last van had…Iedereen danste en stond vrolijk mee te zingen met de artisten op het podium.

Je kijkt je ogen uit van wat er allemaal wordt klaar gemaakt door de verschillende kraampjes.

En natuurlijk zie je ook dingen…dat je denkt….. voor iedere “man” een andere telefoon ??

Nu maar even een paar dagen rust inlassen , zeker na het geweldige diner dat we afgelopen zaterdagavond hebben mogen meemaken. Anita had ons uitgenodigd voor haar verjaardag en vierde dat met een fantastisch diner bij restaurant Poseidon. Een paar foto’s ter illustratie wil ik jullie niet onthouden. Op de menukaart stond geschreven… Het toetje zijn de lievelingsgerechten van Anita… Tiramisu en een bosse Bol.

Naar Bangkok

Vrijdagochtend vroeg in de taxi naar Bangkok. We hebben afgesproken om in de avond naar een concert te gaan van de “DIVAS “.

En dat was een fantastische muzikale ode aan de jaren 90 met songs van Celine Dion, Whitney Houston, Mariah Carry. We hebben genoten van de muzikale kwaliteiten van de artiesten…Een verademing om weer eens een live orkest en zangers in balans te horen en te kunnen genieten van de songs.

Het is wel een heel duidelijke Thaise show, met tussen de songs door een Thaise aankondiging van het nummer…met daarin grapjes blijkbaar want de zaal moest soms vreselijk lachen. En dan wij als enige buitenlandse gast… zaten daar maar met een gezicht… “Waar hebben jullie het over ???” . Maar goed dat namen we maar op de koop toe en konden genieten van de muziek.

Na afloop weer terug met een taxi naar Chna-Town. En als je daar om half twaalf in in de avond gewoon op een krukje gaat zitten bijna midden op straat… Dan kan je heel gewoon nog een complete maaltijd bestellen… En zo gebeurde dat dan ook.

En zoals je op de foto kunt zien… We waren echt nog niet de enige die zo laat nog lekker gingen eten.

De volgende morgen natuurlijk een rondje door China-town en ervaren dat je live in alle rotzooi van de webwinkel TEMU loopt. De kunst is nu om toch net even iets te ontdekken wat wel de moeite waard is en … heel goedkoop !! Dat valt niet mee, maar goed je bent van de straat… uh nou ja het gebeurt allemaal op straat maar het voelt als of je op een heel grote markt loopt.

Halverwege de middag weer terug naar Ban Amphur, want we waren ook uitgenodigd om sávonds de verjaardag van Anita te vieren …. ons stond dus nog een heerlijke maaltijd te wachten.

Toch nog even een klein stukje van het concert…. Het is tenslotte hier nog winter !!

Click here to display content from YouTube.
Learn more in YouTube’s privacy policy (opens in a new tab).

en… Ja hoor !!

Zoals ik in de vorige blog al schreef… Er kwamen inderdaad die avond heerlijke visjes en schelpen voorbij.

Een klein impressie wil ik jullie toch even niet onthouden… al zou het alleen maar een uitnodiging zijn om ook hier in dit restaurant eens te gaan eten. De menukaart is eigenlijk heel simpel… Je kan op 5 verschillende manieren de Lobster klaar gemaakt krijgen en de prijs is smpel , … gewoon per kilo afrekenen.

Het was weer een avond om van te smullen.

Toernooitje

Een aantal weken geleden werd er zomaar de opmerking gemaakt… “Wanneer spelen we weer eens een toernooitje ?” . En jawel gisteren was het zover…. We werden ingedeeld in drie flights en speelden een Texas Scramble toernooitje op de Plutaluang Golf Course.

En daar hoort natuurlijk een groepsfoto bij !!

Angelien had alles goed voorbereid en leuke prijsjes bijeen gebracht. Voor mij was dit ook de eerste keer dat ik zo’n toernooitje meemaakte. Maar voor de Coronaperiode werd er hier door de groep regelmatig een toernooi georganiseerd. In eerste instantie werd dat altijd georganiseerd door Kitty, maar toen die er mee stopte werd de toernooinaam veranderd in de Kikkertoernooien. Begrijpelijk dat de hoofdprijs nu bestond uit een groene kikker, en afhankelijk van de ranglijst de één wat groter dan de ander.

De komende dagen gaan de eerste gasten alweer terug naar Nederland en zal de komende weken het groepje wat hier ieder jaar een aantal maanden verblijft steeds kleiner worden. Ook voor mij is het nu nog een paar weken hier lekker in de warmte en genieten van het heerlijke Thaise eten. Al moet ik heel eerlijk zeggen dat we afgelopen woensdag na het Karten even bij Tasty Bites zijn langs gegaan om daar een heerlijk Broodje Bal te eten. Even uitleggen dat Tasty Bites wordt gerund door de Hollander John. En die weet donders goed hoe een echt Broodje Bal moet smaken.

Ter goede compensatie …. uh uh .. vanavond afgesproken met vrienden om in ons Lobster Restaurant te gaan eten. Daar zal dan ook wel met grote waarschijnlijkheid een lekker beestje op tafel komen.

Het weer !!

Ja hoor , als goedgemutste Hollander moet je het natuurlijk een keer over het weer hebben. Nu is het niet de eerste keer dat ik er iets over vermeldt, maar toch deze keer kan ik in alle ernst mededelen dat wij ook hier een aantal dagen te maken hebben met bewolking… Tja Tja… bewolking. Het is even wennen maar voor iedereen toch weer een gespreks onderwerp erbij !! Ha Ha. Zelfs … we hebben ook een regenbui gehad. Afgelopen maandag op de golfbaan waren we zelfs bang dat we helemaal zeiknat zouden regenen … maar gelukkig de bui trok langs ons heen en we konden rustig ons rondje afmaken.

Het levert in ieder geval een leuk plaatje op.

Zondagavond zaten we in een restaurant aan het water en wat hier heel normaal is… gewoon in de openlucht. Gelukkig hadden we net op tijd afgerekend en zaten we in de auto op weg naar huis toen er even een “klein” plasje water naar beneden kwam. Ruitenwissers helpen dan helemaal niet meer …. gewoon even stil staan en de bui over laten komen.

Het is allemaal wel de opmaat voor een weersverandering die de komende dagen wordt verwacht. Hoge temperaturen en veel minder afkoeling in de nacht… We wachten af.

De komende dagen in het teken van golf en het komende weekend een paar dagen naar Bangkok om een concert van de “DIVA’s” te gaan zien. Nu zal niemand dit is zeggen, maar hier in Thailand zijn deze meiden wereld beroemd en zingen alle songs van grote Amerikaanse sterren uit de jaren 70, 80 en 90. En een tripje naar ChinaTown zal dus ook wel weer de nodige lol opleveren.

Wordt vervolgd !!

zomaar een vrijdagavond

Gisteravond samen met lieve vrienden uit eten geweest. Een plekje waar ik in al die jaren nog nooit geweest was. En dan blijkt dat dit één van de lievelings plekjes is van Kitty. Volkomen terecht… Wat een heerlijk plekje aan het water en ver verwijderd van alle drukte en echt plekje om te relaxen en s’avonds de zon in de zee te zien zakken. Dit restaurantje in Baan Saray is een oase tussen alle drukte. Je moet het echt weten te vinden want je rijdt er zo voorbij.

Baan Saray is een klein vissersdorpje ten zuiden van Ban Amphur en is op sommige plekken nog echt ouderwets orgineel. Hutjes en huisjes van hout en meestal op palen half boven het water gebouwd. Langs de kustlijn ligt een smalle weg en veel Thai hebben dan naast de weg richting het strand een huisje gebouwd. En om overstroming te voorkomen veelal op palen zodat water er onderdoor kan stromen. Ook dit restaurantje is zo opgebouwd en heeft zelfs een soort pier neer gezet met huisjes op de pier die te huur zijn.

Heerlijk gegeten en een overheerlijk “toetje” mocht natuurlijk niet ontbreken.

Herinnering

Vandaag was Facebook zo vriendelijk om mij te herinneren dat ik op 21 februari 2013 onderstaande foto had gemaakt.

Zo kom je er weer achter wat je al die jaren ooit hebt uitgespookt… Facebook zal je regelmatig er op attenderen en doen herinneren.

Nu ik de foto teug zie dan is het toch wel weer even schrikken. Ik weet nog goed dat we langs het strand liepen en daar de kogelvis zagen liggen. Zelfs de honden roken alleen maar aan de vis en lieten de vis verder met rust. Gelukkig dat het instinkt van de honden zo is afgericht dat ook zij weten dat de kogelvis levensgevaarlijk is. De minste aanraking zorgt voor een dodelijk gif wat zelfs de dood kan veroorzaken.

Al de jaren nadien heb ik de vis niet meer aan de vloedlijn gezien… en gelukkig maar !! Zeker in de wetenschap dat ik toch iedere morgen een stukje in zee ga zwemmen.

Het busje komt zo !!

Ja , echt waar. Als je op de golfbaan van Wangjantr Colf Course wilt spelen en je kiest voor de Highland baan dan wordt je met een busje de bergen in gereden . Een 10 minuten durende rit omhoog de berg op en boven gekomen komen de caddy’s met de buggy aanrijden en kan het feest beginnen.

Ik kan soms snel heel lyrisch reageren en alles maar fantastisch vinden….maar dit slaat echt alles. Een golfbaan aangelegd in de heuvels en geen meter , maar dan ook geen meter vlak terrein. De afstanden tussen de verschillende holes zijn groot en met de buggy rij je over het terrein meer dan 12 kilometer. In Nederland ben je gewend om vanaf de afslag te zien waar de vlag staat… hier zal je telkens weer op aanwijzing van je caddy moeten vertrouwen waar je heen moet slaan om dichter bij de hole te komen. En dat viel op een groot aantal holes niet mee. Te meer daar sommige afslagen heel duidelijk hoger lagen dan de hole en op anderen juist andersom. Er zijn daar twee holes die liggen 5 plateaus hoger dan de afslag… En ja hoor… Als je dus het volgende plateaus niet haalt dan rolt de bal net zo hard terug als jij geslagen hebt.. frustrerend. En wat te denken van al de water partijen.. Lekker hoor als je aankomt bij de afslag en je ziet op meer dan 100 meter de vlag op een eilandje staan. Tja … toch maar proberen en hopen dat je nog ballen genoeg hebt in je tas om straks nog verder te kunnen spelen.

Duidelijk dat dit voor mij de moeilijkste baan is waar ik tot nu toe op heb mogen spelen, maar een geweldige arvaring en heel veel geleerd van mijn caddy. Hij zorgde er te minste voor dat ik regelmatig veilig op de green kon gaan putten.

Een aantal dagen geleden schreef ik over het Pareltje… Laat ik dan deze dag maar een Pareltje Plus noemen.

Bui-tje

Click here to display content from YouTube.
Learn more in YouTube’s privacy policy (opens in a new tab).

ja ja eindelijk na bijna 100 dagen geen regen, was het nu even voor een uurtje vocht uit de hemel.

Kon de brandweer even rust nemen en was het niet nodig om dagelijks de planten en bomen in de openbare groenstroken water de geven. Je kan je moeilijk voorstellen , zeker in Nedrland, dat hier de mensen vreselijk blij zijn dat er weer een buitje valt.

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2026 Leen's Weblog

Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑