Leen's Weblog

Ver weg maar toch dichtbij.

Pagina 2 van 4

Prachtig

Wat is het toch een voorrecht om zo in de prachtige natuur te lopen. Een dagje naar Phoenix Gold & Country Club golfbanen is echt een fantastische ervaring.

De banen die er liggen zijn echt overweldigend en worden ook regelmatig gebruikt voor grote internationale wedstrijden. Drie 9 holes banen van meer dan 3 kilometer lopen. En alle drie met hun eigen eigenschappen.

Mountain , Lake en Ocean worden ze genoemd. Bij lake kan je je voorstellen dat er heel veel water te overwinnen is. Mountain is vernoemd naar de berg van Boeda die je telkens voor je ziet. Wij hebben Ocean gespeeld en daar is het heuveltje op heuveltje af een heerlijk golvend landschap waarbij je soms moet raden waar de bal gebleven is als je weer net over een heuveltje hebt geslagen.

Ik probeer al weken “mijn” eekhoorn te fotograferen en ja hoor eindelijk vandaag heb ik een foto van het beestje kunnen maken. iedere dag komt hij/zij wel langs om wat kruimels te eten maar is vliegensvlug. Prachtig beetje met een hele dikke pluimstaart.

Ook nog een paar pogingen ondernomen om het winkeltje terug te vinden waar ik ooit wat visitekaartjes had laten maken, maar ook deze poging heeft nog niets opgeleverd. In verschillende winkels steeds te horen gekregen… No not more , long time ago…Yes. But now not more !! Duidelijk dus ook dit soort winkeltjes heeft de corona niet overleefd.

Wat er nog wel is … De Black canyon koffie tent in Big-C.

Hier dronken Jeannette en ik altijd onze koffie en was een soort vast ritueel als we in Big-C boodschappen gingen doen. De koffie was weer heerlijk, maar toch ook even een traantje weg halen en terug denken aan de tijd dat we hier samen zaten.

Zwitser leven !!

Dat voelt prima , en als je dan ook nog in een echt Zwiters restaurant aan de kaas fondue zit…Dan klopt het allemaal.

De volgende dag was het “gewoon” weer verse vis uit het dorp. Maar deze keer toch wel iets bijzonders..We hebben een mosselen besteld. Heerlijk…een aanrader

Gisteren maar eens een dagje stappen… En dat moet je ook maar letterlijk nemen .Op de stappenteller stond aan de eind van de avond ruim 17000 stappen..

Dwars door Pattaya winkelcentrum in en uit om te zoeken of dat kleine winkeltje er nog was waar ik jaren geleden mijn kaartjes had laten maken… Helaas het was er niet meer. Zelfs hele verdiepingen van een groot warenhuis waren afgesloten en helemaal gesloten. Duidelijk dat nog steeds de gevolgen van de corona hier zichtbaar is. In onderstaande fotos zie je hoe leeg alles toch nu nog is.

De afgelopen jaren is er een geheel nieuw winkelcentrum bij gekomen in Noord Pattaya. Dat is opzich al een belevenis om daar gewoon te wandelen en te kijken naar alle gekke, idiote voorstelling van zaken.

Uiteindelijk na een dagje stappen naar Jomteen, Naar het Tulip House restaurant. Daar was de jaarlijkse nieuwjaars borrel van de Nederlandse vereniging. En natuurlijk daar waren de traditionele olliebollen.

Het zonnetje

In zo’n eerste bericht in het nieuwe jaar denk ik aan , wat er hier iedere dag wordt geroepen…. “Wat is het toch heerlijk hier en zo lekker koel in de avond”…. Velen hebben de airco nog steeds niet aan en slapen met het raam open met alleen de hordeur helemaal dicht. Het is ook echt heel gek om hier de Thai te zien lopen met lange broek en dikke truien. De temperatuur zakt hier in de nacht naar ongeveer 23 a 24 graden en dat is voor de Thai hier “vreselijk koud”. Wij genieten van die temperatuur en slapen heerlijk zonder de brommende airco. Ik ben heel benieuwd hoe lang het nog duurt voordat het hier weer…..Voor de Thai…. normaal is en dat ook de temperatuur in de nacht nauwelijks zakt en hoger dan 27 a 28 graden blijft.

Overdag is het nu ook hier in Ban Amphur prima te doen… Een heerlijk zeebriesje en in de schaduw een temperatuur van zo rond de 34 graden

Als de zon onder is blijft het genieten van een heerlijk visje op het strand en wordt het soms even dollen met de eigenaren.

Ik heb vandaag ook mijn nieuwe fiets gekocht. Kan nu lekker hier in en rond het dorp wat sneller mijn boodschappen doen.

Wat wel opvalt …Het is hier in Ban Amphur nog zo rustig. Geen horde toeristen en overdag heel weinig mensen die naar het strand komen. Toch wel mensen gesproken die in Pukhet geweest zijn en waar het wel heel erg druk is.

Ben heel erg benieuwd hoe het volgende week gaat als we het Chinese nieuwjaar gaan vieren. En best ook een beetje angstig hoe er hier in Thailand wordt gereageerd op de Chinese virus opleving. Laten we hopen dat alles goed wordt nageleefd en dat we hier verstoken blijven van een nieuwe opleving van het virus.

oudejaarsavond

Is voor een hoop mensen een avond om eens terug te kijken, of echt heeeeeel serieus bezig te zijn “de goede voornemens” nog eens door te nemen. Voor mij was deze oudejaarsavond een mengeling van gedachten. Terug kijkend … ja natuurlijk, maar ook vooruit kijkend en hopen dat je nog een aantal jaren je mag omringen met de mensen die je lief hebt. Goede vrienden , familie, buurtjes.

Dan zit je op oudejaarsavond op je balkon in je korte broek bij een temperatuur van rond de 30 graden en staan de oliebollen voor je neus. De bubbeltjes flessen worden vakkundig open gemaakt en mening glas wordt leeg gedronken. Als in Nederland claudia de Brei begint is het hier in Thialand alweer rustig en liggen de meeste mensen al lang weer in bed.

En dan als je s’morgens wakker wordt en je computer weer opstart dan zie een mededeling van facebook die me nu de hele dag al achtervolgt

10 jaar geleden waren wij hier ook en gingen we om 12 uur naar het strand om de grote wensballonnen op te laten. Dit jaar is dat in heel Thailand streng verboden. De afgelopen jaren is er door deze ballonnen zoveel schade en branden ontstaan dat de regering nu een verbod heeft afgekondigd.

Een herinnering om nooit te vergeten , en dat zal ook niet gebeuren.

oudejaarsdag

De Russische mensen hier op de compound waren al druk met het traditionele oudejaarsfeest. Zo rond de klok van 12 uur s’middags hier ( In nederland 6 uur in de ochtend) klonk over het grasveld voor het zwembad al de Russische muziek en kwamen de kinderen Vadertje Vorst begroeten.

De viering van vadertje Vorst en het Sneeuwmeisje is een echt kinderfeest. Deze mythische figuren komen in veel Russische culturen voor. Vadertje Vorst brengt samen met zijn kleindochter het Sneeuwmeisje  de kinderen cadeautjes en snoep. Net als de kerstman legt hij deze onder de nieuwjaarboom. Kinderen zingen liedjes voor vadertje Vorst.

Dat was voor mij de hoogste tijd om te beginnen met de oliebollen. Of ze echt gelukt zijn dat zal ik pas vanavond te weten komen. Rond de klok van 10 uur komen we bij Coote en Piet allemaal samen en zullen we de oliebollen uitdelen… Ben benieuwd hoe ze smaken. In ieder geval hebben we de traditie ook dit jaar weer voortgezet en komen er op oudejaarsavond oliebollen op tafel.

Als wij hier al het nieuwejaar ingaan is het in Nederland rond de middag 12 uur.

Ook al weet ik dat het nu in Nederland echt rot weer is… Ook hier in Thailand is het dit jaar verboden om de grote wensballonnen op te laten. Dus er zullen geen foto’s volgen van het oplaten van de ballonen dit jaar. Waarschijnlijk zal er wel voldoende vuurwerk zijn en zullen we daar naar gaan kijken op veilige afstand.

Dit was het voor dit jaar 2022. Iedereen een veilige nieuwsjaarsavond en wens ik iedereen een heel gelukkig en gezond 2023…. Lieve groetjes Leen

Wat de dag brengt

Vanmorgen na het wandelen en zwemmen even op de koffie bij Mia. Zij is gisteren ook weer aangekomen in Ban Amphur. Nog voor het eerste bakkie koffie voor me stond kreeg ik al de vraag…”kan jij eens kijken naar de TV” Daar stond in het appartement wat Mia deze keer huurt een TV met nog een echte oude beeldbuis. Zelfs hier is daar geen beeld meer uit te krijgen…Dus de eerste nieuwe aanschaf wordt een nieuwe smart TV. Mia had ook nog van een paar jaar geleden een kastje van “Fred”. Fred is een Nederlandse heer die hier al jaren woont en die kastjes verkoopt waar je mee alle internationale TV zenders kan ontvangen. Wij kennen dat in Nederland als de Kodi apparatuur. Eerst maar even testen met de smart TV van buurvrouw Coote en het kastje van Fred weer voorzien van de laatste software. Mia kan de komende maanden dus weer genieten van de Nederlandse TV.

Daarna even een lichte lunch en toen op weg naar Eastern Golf Estate.

Onwillekeurig kijk je je bal na om straks weer verder te kunnen… Maar ook de Caddy doet dat voor je. Het blijft een fenomeen om niet anders te hoeven doen dan alleen maar je bal de goede richting in te slaan. De caddy geeft je de juiste club en maakt je bal schoon. Draagt je tas en roept ook nog… “good ball sur” Ook al vind je zelf dat je helemaal niet een goede bal hebt geslagen.

Na afloop zijn we gaan eten bij “58”. Iedereen die hier al regelmatig komt kent de uitdrukking en weet precies wat er bedoeld wordt. Maar “58” vraagt voor de lezer wel een kleine uitleg. Je moet je voorstellen een snelweg door het dorp waar de auto’s met 80 tot 100 kilometer per uur overheen rijden en dat er naast deze snelweg ( het is sukhumvit road ) een trottoir ligt van ongeveer 6 meter breed.

Het trottoir eindigt in een stel garage boxen met stalen roldeuren.

Op een van de garageboxen staat het nummer 58 en in die garagebox staat een kunstenaar zes dagen per week zijn kookkunsten uit te oefenen. Het trottoir heeft hij vol gezet met tafeltjes en stoelen en iedere avond is het vol. Het gebeurt regelmatig dat je moet wachten om aan te kunnen schuiven bij een leeg tafeltje.

Maar voor onze begrippen…. Langs de snelweg….!!! soms in de stinkende walm van langs gierende autobussen vol met toeristen… Herrie, Herrie van het langsrijdende verkeer..!! En dan roepen..” hier ga ik zeer regelmatig naar toe om te eten” …. !!! Ach … Dit is ook Thailand …. maar wel heel lekker.

Dat waren ze dan weer !!

En dan nu weer proberen “normaal ” te doen… Het kerstdiner van gisteravond ligt nog zwaar op de maag , maar heerlijk kunnen genieten van al het lekkers wat er bij de Sand Bar in Jomteen werd voorgeschoteld.

Een geweldige big-band speelde de hele avond prima dansmuziek. Dus even lekker dansen daar ontkwam je niet aan.

Vanmorgen vroeg weer de routine opgepakt en een aantal keer de boulevard heen en weer gelopen. Daarna een paar baantjes gezwommen en vanmiddag op zoek gegaan naar zonnebloem olie. Die heb ik gevonden dus niets kan meer in de weg staan om oudejaarsdag de oliebollen te gaan bakken.

Nu nog even wachten tot de zon weer onder is en lekker bij ons restaurantje op het strand nog een hapje eten.

De kerstdagen in Thailand

Zoals ook in Nederland gaat het hier niet anders. Met dit verschil…de Thai eten hier de hele dag door. Steeds een lekker hapje bij een stalletje of gewoon op een strandstoel wat bestellen en samen genieten van het lekkers. Voor de expats en toeristen is er natuurlijk het echte kerstdiner. Zo voor ons dus ook op kerstavond op weg naar een 4 sterren hotel en daar heerlijk genieten van de kunsten van de chef kok. De chef bleek ook nog eens een Hollander te zijn die hier al meer dan 12 jaar in Pattaya zijn kookkunsten laat proeven. Het was geweldig. Ik hoop dat de foto’s een kleine indruk achter laten van de top avond in Pattaya.

De keuze viel bij mij op de Gans ( Goose) als hoofdgerecht. Met echte spruitjes en rode kool. Het was heerlijk.

Na het diner toch nog even naar het strand om mij telkens weer te verbazen dat de maan hier op zijn kant ligt. Net nieuwe maan geweest en dan komt de maan te voorschijn als een kommetje.

Kerstfeest

Voor iedereen natuurlijk een heel gezellig kerstfeest en de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar.

Een heel gek idee blijft, dat terwijl ik dit schrijf jullie nog diep in slaap zijn en hier de ochtend al weer voorbij is. We ons hier gaan opmaken voor het kerstdiner en jullie nog niet eens het ontbijt hebben weggewerkt.

Wij gaan straks naar het Poseidon hotel in Jomteen. Hebben daar een tafeltje besproken om het kerstdiner te komen opeten. Dat blijft natuurlijk een gek idee om straks lekker buiten op het terras kijkend naar de ondergaande zon met een temperatuur van zo rond de 30 graden te beginnen aan je kerstdiner.

Gisteravond zijn we naar een BBQ restaurant gereden in Baan Saree. Dat is een klein dorpje hier ongeveer 5 kilometer vandaan. Iedere vrijdag en zaterdag staat daar een enorme BBQ en wordt er door alle gasten ( veelal expats ) heel veel vlees gegeten.

Yja… de titel was wel: Kerstfeest….. Maar heb toch sterk het idee dat dit verhaal alleen maar over eten is gegaan… Volgende keer beter.

Lieve groetjes en heel fijne feestdagen.

Routine of gewoon druk?

De afgelopen dagen ondek je dat je steeds maar weer ergens mee bezig bent. S’morgens de dagelijkse wandeling over de boulevard, zwemmen en dan een lekker bakje koffie zetten, ontbijten, douchen…Tja en dan is de ochtend al weer voorbij. Eergisteren geprobeerd om de KPN iTV app bij Coote en Piet aan de praat te krijgen en s’middags heerlijk met G en N naar de Eastern Star Golf course geweest.

Dat is een golfbaan helemaal omringt door palmbomen.
Na terug keer in Ban Amphur nog even in Lake House restaurant genieten van de zonsondergang…Natuurlijk met een lekker hapje en drankje.

Gisteren weer ens op het strand geweest..Hoe jammer ook voor de Thai… Het blijft heel erg rustig hier in Ban Amphur. Terwijl normaal de maand december een hoogtepunt in het aantal toeristen zou moeten zijn.. Maar nu dit jaar wel heel erg weinig.

Ook in de compound bij het zwembad zie je maar weinig mensen, terwijl juist in deze tijd het altijd vol is met gasten en bewoners. Morgen de brandweer op bezoek en als ik terug denk aan de vorige jaren dat deze oefening was….Wordt het weer lachen.

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2023 Leen's Weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑