Ver weg maar toch dichtbij.

Categorie: Thailand2023-2024 (Pagina 1 van 7)

Koffer is er weer !!

Ik werd woensdag gebeld door een meneer die vroeg of ik wat kwijt was !!. Zijn vrouw had dus mijn koffer meegenomen en ontdekte dat het haar koffer niet was…. Omdat de code niet werkte !!!….

En gisteravond werd keurig mijn koffer weer thuis afgeleverd door een koerier van Schiphol. En alles zat er nog in.

Nu de eerste was in de machine en proberen weer in het gareel te komen, te wennen aan de Nederlandse temperaturen en de nattigheid.

In het vliegtuig onderweg naar Nederland zag ik de omtrekkende bewegingen die het vliegtuig ondernam. Zonder al die oorlogen in Gaza en Oekraïne zou je denken dat de piloot een onweersbui aan het ontwijken was … Maar nu ?? Is dit om alle ellende op de grond te ontwijken ?

Op het vliegveld in Bangkok staan er iedere dag zo rond het middaguur altijd twee lange rijen bij de balies en vertrekken de twee vliegtuigen richting Nederland altijd vlak na elkaar. Deze keer was EVA-Air een keer sneller weg dan het vliegtuig van KLM.

Droevig einde van geweldige reis

Daar sta je dan te wachten bij de bagageband op Schiphol…. De eerste koffer zie al snel verschijnen…Maar waar blijft die tweede koffer. Wel zie ik een soort gelijke koffer al een paar keer langs komen maar die is niet van mij. Na de derde keer werd ik echt ongerust en bekeek de soortgelijke koffer en zag dat hij van een Thaise dame was. Freek en Michiel die stonden buiten te wachten en al met al heb ik daar ruim een uur staan de wachten. Met als resultaat dat ik de koffer van de Thaise dame heb achter gelaten bij de douane en zonder mijn eigen koffer heb moeten vertrekken. Bij de balie een vermissingrapport opgemaakt en nu maar hopen dat de Thaise lady de koffer komt terugbrengen.

Klote maar helaas. Het zou heel erg vervelend zijn als ik de koffer niet zou terug krijgen , er zitten heel dierbare herinneringen in.

Afwachten en hopelijk krijg ik snel een telefoontje dat de koffer wordt nabezorgd.

wachtend bij de gate

Nog nagenietend in gedachte van het heerlijke etentje gisteravond. Nu wachtend op het inchecken om terug te vliegen naar Nederland.

tot zover gaat alles zonder problemen. Nu het vooruitzicht van 12 uur stil zitten.

laatste dag

Eigenlijk zou zo’n laatste dag niet moeten bestaan… Alles bijna ingepakt en nu is het gewoon wachten tot de taxi komt en je wegbrengt naar het vliegveld.

Gisteren nog een heerlijk etentje bij Coote en Piet op het terras. Chan de hulp van Mia had heerlijke grote schelpen gebakken in de oven. De grote “shell” schelpen waren echt verrukkelijk.

Vandaag nog even langs verschillende mensen om gedag te zeggen en dan morgenochtend vroeg op weg , terug naar Nederland.

Aftellen

Aanstaande dinsdag dan is mijn verblijf hier in Thailand weer voorbij en wordt het weer wennen aan en zomertje in Nederland.
Het is dus aftellen geblazen en daar hoort natuurlijk iedere dag wel een “laatste keer” bij. Zo ga je voor de laatste keer naar je favoriete restaurant, eet je nog een laatste keer met vrienden en ga je samen voor de laatste keer naar de golfbaan.
Allemaal …. Happy days… natuurlijk.

Wat wel opvalt is dat de temperatuur nu echt aan het stijgen is. Vanaf de laatste week van maart tot nu is het iedere dag wel een beetje warmer geworden. En de lange termijn berichten zijn niet echt vrolijk. De verwachting is dat de komende dagen de temperatuur tot boven de 40 graden zal stijgen . Zeker geen pretje als je buiten in de zon moet werken.

Zelf zorg je er voor telkens in de schaduw te verblijven en alles rustig aan te doen. Maar je lichaam is de hele dag nat, bezig te koelen en dat zorgt ervoor dat je regelmatig naar de koelkast loopt om weer een slok koud water te nemen.
Eerlijk is eerlijk in al die 20 jaar dat ik nu in Thailand kom ben ik nog nooit eerder in April in Thailand geweest. Hebben we nooit ervaren wat het betekent om in zo’n extreme warmte te moeten leven. De Thai zelf hebben er niet zoveel last van. Die zijn het gewend. Maar voor ons de “farang” die voelen nu toch echt wel dat dit soort temperaturen niet gezond zijn voor een “blanke !!”

Natuurlijk lopen Piet en ik nog iedere ochtend ons loopje langs het strand en gaan we na een paar keer heen en weer gelopen te hebben nog even in zee zwemmen. Het is een bijzondere ervaring om het zeewater in te lopen en dan het gevoel te hebben dat je een warm bad in loopt. Ongelofelijk hoe warm het zeewater is. De bovenste 10 centimeter van het zee oppervlak is gewoon erg warm , zeker boven de 30 graden. Natuurlijk is die opwarming ook onderhevig aan de ondiepte hier van de zee. De eerste 50 meter vanaf het strand blijft het erg ondiep en kan je bij laag water gewoon blijven lopen tot je middel in het water. Maar toch … zo warm heb ik de zee nog nooit ervaren.

Zelfs het zwembad ligt er verlaten bij…. Veel te warm !!

Strand

De afgelopen twee dagen was het hier voor de deur van Baan Somprasong een enorme drukte. Het stukje strand werd omgetoverd tot een ware trouwzaal.

Maar dat betekende ook dat er zaterdagavond tot laat in de avond weer een enorme herrie ( “muziek” ) van de locatie kwam. Toch nog maar een paar foto’s gemaakt en het nieuwe echtpaar naar het altaar zien lopen.

Hoe mooi kan het zijn… Maar een paar dagen geleden vertelde ik over de hevige regenval hier in ons lieve dorpje. Een paar foto’s van de schade die zo’n buitje te weeg brengt en goed te zien hoeveel zand er is weggeslagen en verdwenen in zee.

Lotgenoten !!

Jawel , het regent hier ook !! Maar dan ook direct met echte pijpen stelen… zo noemen ze dat toch. Is er dan geen verschil ?? Ja hoor. Iedereen kijkt hier met pret oogjes naar de overvloedige regen en roept al snel… Lekker alles frist weer even op. Zelfs de temperatuur zakt tot onder de 30 graden en op dit moment is zelfs de temperatuur gezakt naar 28 graden.

Een heel plezierig verschil is natuurlijk dat je hier met zo’n regenbui je niet warm hoeft aan de kleden. Juist nu is de temperatuur weer heel dragelijk en hoef je niet om de haver klap een slok water te nemen.

En in de supermarkt is het droog en staat de airco nog volop te blazen…

DE restaurants op het strand zullen zo’n regenbui minder appreciëren. Van de week was al heel duidelijk zichtbaar dat het toeristen seizoen aan het aflopen is. Heel veel van de restaurants zijn na zonsondergang al aan het opruimen en zie je alleen nog maar lege stoeltjes en tafeltjes staan. Dat wordt de komende maanden weinig verdienen lijkt het.

Al blijft de zonsondergang toch iedere dag weer een prachtig gezicht.

Aftellen

Het lijkt erop dat ik de laatste dagen weinig lust heb om nog wat te schrijven. Niet dat er niets gebeurt, maar gewoon geen zin om “pen en papier” te pakken en wat van me af te schrijven. Heb ik alles al opgeschreven ? Nee denk het niet, maar er is toch iets veranderd de laatste week, bedenk ik me. De titel zegt het al…. Je bent onwillekeurig toch al bezig met aftellen. Vanmorgen ging ik boodschappen doen en toen merkte ik al heel snel dat ik me bedacht… Wat heb ik nog voor de komende 14 dagen… en wat moet ik nog noodzakelijk aanschaffen.

In één keer is het verblijf hier anders, en bedenk ik me dat het nog maar 14 dagen duurt en is de ogenschijnlijk lange periode van ongedwongenheid, niets moet-alles mag, weer voorbij.

De komende dagen nog maar extra genieten van de weelderige warmte , de ochtend loopjes met Piet en de heerlijke duik iedere morgen in de Thaise zee. En natuurlijk niet te vergeten de dagen op de golfbaan. Dat zal in Goes wel heel anders worden. Hier sla je vanaf de tee 100 tot 120 meter en vind je de bal terug op meer dan 170 meter waar hij eindelijk stil ligt. De grond is hier keihard en de bal stuitert vele meters naar voren door. Een par4 met 2 slagen op de green is hier niet zo’n kunst… Maar ja dan komt het !! De greens zijn hier ook razend snel en twee of drie keer putten is voor mij hier heel normaal…. ( Maar niet goed natuurlijk!! )

Allemaal gebeurtenissen

De afgelopen dagen was weer een tombola van gebeurtenissen. Het begon met het afscheid van Mia en op de dag dat ze vertrok naar Nederland was ze ook nog jarig. 84 jaar is Mia geworden. De avond voor vertrek toch nog even een kleine traktatie en de felicitaties. Naast Mia op de foto zit Kitty en die was gisteren jarig. Ze heeft de geweldige leeftijd van 88 jaar bereikt en golft nog iedere week als een jonge dame.

Afgelopen woensdag was het voor het eerst in de afgelopen 4 maanden dat ik hier nu ben een “regendag”. En was dat ook direct te merken aan de kleur van het zwembad. De algjes groeien prima met zo’n regenbui. Maar vandaag ziet het zwembad er weer helemaal blauw uit.

Aan het eind van de middag werd het weer droog en konden we in de avond nog genieten van een uitstapje naar een “rocklobster” restaurant . De moeite waard en overheerlijk.

Gisteravond was het verjaardagsfeestje van Kitty. Voor velen van ons ergens in de middle off nowhere. Maar een geweldig restaurant wat gerund wordt door een Belg.. Zelf zoals hij benoemde een Belg uit Limburg. Een fantastische avond vol gezelligheid en heerlijk eten en drinken. En laat in de avond weer terug met de taxi.

Vandaag maar weer eens een rustig golfdagje van maken en zoals iedere keer weer … proberen om het aantal slagen weer wat lager te krijgen over het rondje wat we vandaag gaan lopen.

« Oudere berichten

© 2024 Leen's Weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑